آیا آب دیونیزه برای نوشیدن بی خطر است؟

آب دیونیزه چیست؟

آب طبیعی که در آن وجود دارد حاوی انواع مواد معدنی ، نمک و سایر ذرات با بار الکتریکی به نام یون ها است که آن را هدایت الکتریکی می بخشد و ممکن است استفاده از آن را در کاربردهای خاص محدود کند. در مقابل ، آب دیونیزه شده (آب DI) برای از بین بردن این یون ها تصفیه شده است. با این حال ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که این فرایند ناخالصی های غیرقابل شارژ مانند باکتری ها یا ترکیبات آلی {{2} را بر خلاف روشهایی مانند اسمز معکوس از بین نمی برد.

 

روش دیونیزاسیون با گردش آب از طریق یون تخصصی-} تبادل رزین طراحی شده برای جذب و حفظ یون ها کار می کند و از این طریق آنها را از آب سلب می کند. این آب با سطح یون بسیار کم ، اغلب نزدیک به صفر است. یونهای اولیه حذف شده شامل کاتیونهای با بار مثبت و آنیونهای با بار منفی است.

 

آیا می توانید آب دیونیزه بنوشید؟

بنابراین ، آیا آب دیونیزه در واقع برای نوشیدن بی خطر است؟
از نظر فنی ، بله - اما خیلی ساده نیست. در حالی که مصرف مقادیر کمی به طور کلی مضر نیست ، به عنوان منبع اصلی آب آشامیدنی توصیه نمی شود.

 

اگرچه بسیار خالص و ایده آل برای مصارف فنی و صنعتی است ، اما آب دیونیزه فاقد مواد معدنی مفیدی است که از سلامت انسان پشتیبانی می کند. مصرف منظم حتی ممکن است خطرات خاصی را به همراه داشته باشد. در اینجا پنج دلیل مهم وجود دارد که چرا برای نوشیدن روزانه مناسب نیست:

آب دیونیزه شده از مواد معدنی اساسی مانند کلسیم ، منیزیم و پتاسیم محروم می شود که برای حفظ تعادل الکترولیت و پشتیبانی از عملکردهای بدن مهم هستند. با تکیه بر آن به عنوان آب آشامیدنی ممکن است میزان مصرف روزانه این مواد مغذی حیاتی را کاهش دهد.

 

آب دیونیزه که اغلب به عنوان "آب گرسنه" گفته می شود ، به طور فعال به دنبال جذب مواد معدنی از محیط آن است. در هنگام مصرف ، ممکن است مواد معدنی را از دستگاه گوارش و بافت های شما بیرون بکشد ، و به طور بالقوه تعادل مواد معدنی طبیعی بدن را مختل می کند.

 

الکترولیت هایی مانند سدیم ، پتاسیم و کلرید برای سیگنالینگ عصبی ، عملکرد عضلات و هیدراتاسیون بسیار مهم هستند. نوشیدن آب دیونیزه شده به طور مرتب می تواند سطح الکترولیت را رقیق کند یا مانع از پر کردن مجدد آنها شود ، احتمالاً منجر به عدم تعادل با گذشت زمان می شود.

 

به دلیل خلوص زیاد و کمبود یون ، آب دیونیزه شده می تواند با ظروف ذخیره سازی در تعامل باشد و به طور بالقوه باعث ایجاد فلزات یا پلاستیک ها به داخل آب می شود. این آلاینده های ناخواسته را معرفی می کند که خطرات سلامتی را ایجاد می کند.

 

بسیاری از مردم می فهمند که آب دیونیزه شده مسطح یا غیرمعمول است زیرا فاقد مواد معدنی طبیعی است که به طعم آشنا آب آشامیدنی کمک می کند. این ممکن است برای مصرف روزمره کمتر جذاب شود.

 

deionization vs onverse اسمز: تفاوت چیست؟

به طور خلاصه ، اسمز معکوس به طور موثری پاتوژن ها و آلاینده های آلی مانند E. coli ، cryptosporidium و سموم دفع آفات- را از بین می برد.

 

از نظر فنی ، دیونیزاسیون در از بین بردن یون ها تخصص دارد و در نتیجه آب بسیار خالص ایده آل برای مصارف فنی خاص است. از طرف دیگر اسمز معکوس ، با فشار دادن آن از طریق یک غشای نیمه قابل تحمل ، آب را فیلتر می کند. اگر این سیستم شامل یک مرحله یادآوری باشد ، می تواند مواد معدنی مفید را به آب خالص بازگرداند.

 

نکته مهم ، دیونیزاسیون پس از اسمز معکوس مورد نیاز نیست. فرآیند اسمز معکوس خود به طور کامل طیف گسترده ای از آلاینده ها را حذف می کند-} شامل یون ها و مواد جامد حل شده- با مجبور کردن آب از طریق غشایی که ناخالصی ها را به دام می اندازد در حالی که اجازه می دهد آب تمیز عبور کند.

 

با توجه به عملکرد جامع و کارآمد تصفیه ، اسمز معکوس در حال حاضر به کاهش قابل توجهی در غلظت یون دست می یابد و آب خلوص بالایی را برای نوشیدن روزانه و استفاده از خانه تولید می کند. این امر هم برای اطمینان از سلامت و هیدراتاسیون خانواده ، هم یک انتخاب عملی و هم قابل اعتماد است.