Pleated Vs. کارتریج فیلتر زخم - تفاوت چیست؟

انتخاب سیستم تصفیه مناسب آب خانگی برای اطمینان از آب آشامیدنی تمیز و ایمن بسیار مهم است. بسیاری از مبتدیان به دلیل ملاحظات مختلف مانند اندازه ، رتبه بندی میکرون ، مواد و قابلیت های تصفیه ، با انتخاب کارتریج های فیلتر مبارزه می کنند. در این مقاله دو فیلتر رسوب محبوب - کارتریج های پخته شده و زخم - مقایسه می شود تا به شما در تعیین بهترین گزینه برای نیازهای خود کمک کند.

فیلترهای رسوب در از بین بردن مواد شیمیایی یا خصوصیات حسی آن در از بین بردن مواد جامد معلق از آب تخصص دارند. این فیلترها در برابر مواد محلول مانند فلزات سنگین یا کلر بی اثر هستند و آنها را فقط برای پرداختن به آلودگی ذرات مناسب می کند.

انتخاب فیلترهای رسوب شامل دو مشخصات مهم است:

1.Micron Rating- نشان دهنده حداقل قابلیت احتباس اندازه ذرات (1 میکرومتر برای ذرات ریز در مقابل 20-50 میکرومتر برای رسوب درشت)

2. استاندارد Filtration- اسمی (حفظ 85 ٪ در اندازه امتیاز) در مقابل مطلق (حفظ 99.9 ٪)

انتخاب بهینه فیلتر نیاز به تعادل نیازهای حذف ذرات با هیدرولیک سیستم دارد ، زیرا فیلتراسیون بیش از حد ریز ممکن است به طور غیر ضروری جریان آب را محدود کند. آزمایش عملی با منبع آب خاص شما اغلب مناسب ترین انتخاب را به همراه دارد.

کارتریج های پلی

فیلترهای پخته شده ، معروف به فیلترهای سطحی ، از یک طرح غشای تاشو استفاده می کنند که ذرات رسوب را بر روی لایه های خارجی آنها ضبط می کند. این ساختار منحصر به فرد یک سطح تصفیه گسترده ایجاد می کند که قادر به حفظ مقادیر قابل توجهی از ذرات است. در حالی که بیشتر فیلترهای پخته شده پس از اشباع لایه بیرونی آنها با آلاینده ها ، یکبار مصرف می شوند ، برخی از مدل های حق بیمه برای استفاده های متعدد از طریق تمیز کردن مناسب طراحی می شوند. این فیلترها بازده بهینه را هنگام پردازش آب حاوی ذرات با اندازه سازگار-} به عنوان مثال نشان می دهند ، یک فیلتر 5-}} فیلتر دارای دارای امتیاز مطلق به طور مؤثر و به طور قابل توجهی آب را با ذرات 5 میکرون به طور یکنواخت فیلتر می کند. با این حال ، عملکرد آنها با اندازه ذرات متنوع به طور قابل توجهی کاهش می یابد ، زیرا ذرات کوچکتر از فیلتر دور می شوند در حالی که بزرگتر از قبل سطح سطح موجود را مسدود می کند.

String - کارتریج های زخم

فیلترهای زخم -} یک فناوری فیلتراسیون عمق جایگزین را نشان می دهد که از مکانیسم های ضبط ذرات لایه- استفاده می کند. این فیلترهای عمق در ابتدا ذرات بزرگتر را مطابق با رتبه میکرون خود در لایه بیرونی رهگیری می کنند ، در حالی که لایه داخلی متراکم ذرات ظریف تری را به دام می اندازد که به سد اول نفوذ می کنند. اگرچه این فیلتراسیون مرحله چند- حفظ ذرات برتر را در مقایسه با طرح های لایه ای-} فراهم می کند ، ساختار فشرده شده سطح سطح موجود را فدا می کند و در نتیجه نیازهای نگهداری مکرر نسبت به فیلترهای پخته شده است.