عوارض جانبی کلر بیش از حد در آب آشامیدنی

ایمنی مصرف آب کلر نیاز به توجه ظریف دارد. در حالی که کلرینگ شهرداری به طور معمول آب را در پارامترهای ایمنی قابل قبول حفظ می کند ، کنترل دوز بهینه برای کاهش نگرانی های سلامتی ضروری است. غلظت طولانی مدت طولانی مدت یا افزایش غلظت کلر در آب آشامیدنی ممکن است عوارض جانبی جانبی جانبی مختلفی داشته باشد. در اینجا چگونگی تأثیر این ترکیب بر سلامت انسان پس از قرار گرفتن در معرض مدت طولانی {3}: تأثیر می گذارد:

استنشاق بخارات آب کلر- به ویژه در محیط های آبزی محصور- می تواند سیستم تنفسی را تحریک کند. هنگامی که کلر با ترکیبات آلی در آب در تعامل است ، فرآورده های شیمیایی مانند کلرامین ها را تشکیل می دهد. قرار گرفتن در معرض این تحریک کننده های موجود در هوا ممکن است باعث انقباض برونش و پریشانی تنفسی شود و به عنوان سرفه مداوم یا خس خس تجلی ایجاد شود.

تحریک چشمی از قرار گرفتن در معرض کلر از طریق تشکیل ترکیبات کلرامین در محیط های آبی رخ می دهد. این محصولات جانبی واکنشی می توانند التهاب ملتحمه را القا کنند ، که توسط اریتم (قرمزی) ، ناراحتی سوزاندن و لاغری مشخص می شود. این پدیده به ویژه در بین افرادی که درگیر فعالیت های آبزی کلر شده اند ، شیوع دارد.

تحقیقات در حال ظهور نشان می دهد که اثرات نفروتوکسیک بالقوه مرتبط با قرار گرفتن در معرض مزمن در آب کلر. تری هالومتان ها و سایر محصولات جانبی ضد عفونی ممکن است به تدریج در بافت کلیوی تجمع یابد ، به طور بالقوه عملکرد کلیه را از طریق تجمع طولانی مدت به خطر می اندازد.

قرار گرفتن در معرض مزمن به ترکیبات کلر و فرآورده های جانبی ضد عفونی آنها ممکن است عملکرد سیستم ایمنی را از طریق دیسبیوز میکروبیوتای دستگاه گوارش به خطر بیاندازد. این عدم تعادل میکروبی می تواند از مقاومت ایمونولوژیکی کاسته شود و آسیب پذیری را در برابر عفونت های بیماری زا و اختلالات سیستمیک افزایش دهد.

شواهد اپیدمیولوژیک در حال ظهور نشان می دهد که ارتباط بالقوه بین قرار گرفتن در معرض مزمن در برابر محصولات جانبی کلر (مانند تری هالومتان ها) و خطرات بالایی از ایجاد بدخیم های خاص ، با نگرانی خاص برای سرطان مثانه. این یافته ها ، در حالی که نیاز به اعتبار سنجی بیشتر دارند ، اهمیت نظارت بر سطح فرآورده های ضد عفونی کننده در منابع آب را برجسته می کند.

نحوه حذف کلر از آب شیر

هوادهی- قرار گرفتن در معرض آب شیر به هوا ، گاز طبیعی-} گاز کلر را تسریع می کند. به سادگی ترک یک ظرف باز آب برای چند ساعت به ترکیب فرار اجازه می دهد تا به طور مؤثر تبخیر شود.

جوش- گرم کردن آب به مدت 15-20 دقیقه کلر حل شده را از بین می برد و در عین حال آب را ضد عفونی می کند. گرچه مؤثر است ، این روش برای درمان مقیاس بزرگ {3} به دلیل نیاز به انرژی و زمان ، کمتر عملی است.

تصفیه کربن فعال- راحت ترین و کارآمدترین رویکرد ، فیلترهای کربن (که در ضمیمه های شیر آب ، گلدان ها ، یا تحت سیستم های سینک- یافت می شود) کلر شیمیایی را جذب می کند و تصفیه فوری و قابل اعتماد را برای استفاده روزمره فراهم می کند.