در مورد مخازن آب دیونیزه چه چیزی باید بدانید

مخازن آب دیونیزه شده برای نگه داشتن آب هایی که تحت یک فرآیند تصفیه قرار گرفته اند برای از بین بردن ناخالصی های خاص طراحی شده اند. برای جلوگیری از آلودگی مجدد ، روشهای تخصصی ذخیره سازی مورد نیاز است. در این مقاله به بررسی ماهیت آب دیونیزه شده ، فرایند تولید آن و شرایط لازم برای ذخیره سازی می پردازیم.

آب دیونیزه چیست؟

آب شیر به طور طبیعی علاوه بر آب ، مانند مقادیر دقایقی نمک ، فلزات و سایر آلاینده ها حاوی مواد مختلفی است. در حالی که این ناخالصی های کمیاب برای استفاده روزمره ناچیز هستند ، می توانند در برنامه های تخصصی که حتی حداقل سطح ممکن است باعث ایجاد مشکلات شود ، مشکل ساز باشند.

آب دیونیزه شده برای از بین بردن اکثر ناخالصی های یونی ، یک فرآیند تصفیه را انجام می دهد. این یونها-} اتمهای با بار الکتریکی یا مولکول هایی مانند سدیم (NA⁺) ، کلسیم (Ca²⁺) و آهن (fe²⁺)-} از طریق انحلال ، چه از آب زیرزمینی ، تماس لوله و یا قرار گرفتن در معرض سایر منابع یون ، آب را وارد آب کنید.

کاربردهای آب دیونیزه شده

آب دیونیزه شده در زمینه های خاص مانند:

• برنامه های پزشکی- برای ضد عفونی و شستشوی ابزارهای جراحی
• تحقیقات علمی- به عنوان یک حلال در آزمایشگاه - راه حل های آبی آماده شده

اگرچه مصرف گاه به گاه بی ضرر است ، اما مصرف طولانی مدت ممکن است خطرات سلامتی را ایجاد کند و به همین دلیل دلسرد می شود. آب آشامیدنی منظم باید حاوی مواد معدنی مانند کلسیم و منیزیم برای دو هدف اصلی باشد: تأمین ریز مغذی های رژیم غذایی ضروری و مهار توانایی آب در خوردگی مواد لوله کشی (مانند لوله های مس یا سرب) با حفظ محتوای معدنی متعادل.

چگونه آب دیونیزه شده ساخته می شود

تولید آب دیونیزه شده شامل عبور آب شیر از طریق سیستم های تصفیه تخصصی است که حداکثر تعداد یون ها را از بین می برد. این به طور معمول از طریق یک فرآیند الکتروشیمیایی حاصل می شود که در آن الکترودهای با شارژ مخالف یونهای مثبت و منفی را جذب و ضبط می کنند ، در حالی که مولکول های آب خالص و خنثی از طریق سیستم ادامه می یابد.

نحوه ذخیره آب دیونیزه شده

آب دیونیزه شده واکنش شیمیایی بالاتری را در مقایسه با آب شیر به دلیل وضعیت تخلیه یون-} نشان می دهد ، که باعث افزایش ظرفیت آن برای حل یون های اضافی می شود. در نتیجه ، آب دیونیزه شده دارای ماندگاری محدود است که بر اساس شرایط ذخیره و قرار گرفتن در معرض جوی متفاوت است.

برای ذخیره سازی بهینه ، تماس با هوا باید به حداقل برسد زیرا دی اکسید کربن جوی به راحتی در آب حل می شود. مخازن ذخیره سازی باید به طور خاص برای محدود کردن قرار گرفتن در معرض هوا طراحی شوند و برای مقادیر کمتری ، حفظ مهر و موم هوایی به طور قابل توجهی قابلیت استفاده آب را افزایش می دهد.

انتخاب مواد به همان اندازه مهم است - ظروف نباید یونها را دوباره وارد آب کنند. از فلزات واکنشی مانند مس و تنگستن باید جلوگیری شود ، در حالی که از جنس استنلس استیل به عنوان یک ماده ذخیره سازی ایده آل استفاده می شود. هزینه -} مؤثر و شیمیایی بی اثر ، مخازن استیل ضد زنگ در حالی که دوام ساختاری و طرح های قابل تنظیم را برای برآورده کردن نیازهای خاص ارائه می دهند ، با آب دیونیزه شده حداقل با آب دیونیزه شده (که در درجه اول فقط با هوای محیط واکنش نشان می دهند) تعامل دارند.